Cyclist.gr - Ποδήλατο και ποδηλασία
Think.Cyclist
» Takxu
Madone 5.2 Pro (Admin's Edition)
30/11/07 (Cyclist.gr)
Εύβοια 2007, χρυσό μετάλιο, αποσπασμένος από το group των πρωτοπόρωνΠέρσυ είχα την ευκαιρία να καβαλήσω για πρώτη φορά ένα Madone 5.2, αυτό με το οποίο ο Lance είχε κερδίσει ένα από τους 7 Γύρους Γαλλίας. Μου άρεσε πάρα πολύ η επιθετική αίσθηση που μου έδινε το ποδήλατο μιας και η περασμένη χρονιά ήταν μια χρονιά με αρκετούς αγώνες που είχα αποφασίσει ότι θα συμμετάσχω.

Το ποδήλατο με ανέβασε δύο φορές στο πρώτο σκαλί του βάθρου για το 2007 και μου χάρισε κι ένα φιλί, ενώ όταν πέρασε στα χέρια, ή μάλλον τα πόδια του μικρού Lance (Carlos), ανέβηκε και πάλι στο πανέμορφο αυτό πρώτο σκαλί. Μερικά ποδήλατα, όπως και να το κάνουμε, είναι γεννημένα για τα βάθρα...

Φέτος προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου αν θα μπορούσα να δευσμευτώ για να προπονηθώ για κάποιους υψηλότερους ποδηλατικούς στόχους. Η δουλειά, οι προσωπικές υποχρεώσεις, ο χρόνος που ποτέ δεν έχουμε, ακούγονται σαν μερικές καλές δικαιολογίες για να μην δεσμευτούμε σε κάτι, που σε ένα πρόσφατο ταξίδι μου στο εξωτερικό, με έκανε να συνειδητοπιήσω είναι αυτό που μας ισορροπεί μέσα στην καθημερινή μας τρέλλα.

Για όσους έχουν την ίδια τρέλλα, ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει "παίρνω το ποδήλατο στο δωμάτιο" ή το βάζω στο σαλόνι, πάντα καθαρό και γυαλισμένο, μερικές φορές τα άτιμα σε κάνουν να κάθεσε να τα κοιτάς σαν χαζός χωρίς να καταλαβαίνεις γιατί ένα ποδήλατο μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο στα mid-late thirties του να παλιμπεδίζει, παρ'ολο που τα καβαλάει 25 χρόνια τώρα.

Όταν είδα το νέο Madone στις πρώτες φωτογραφίες που μας έστειλε η TREK, τα συναισθήματά μου ήταν ανάμικτα. Δεν ήξερα αν μου άρεσε ο νέος σχεδιασμός ή όχι. Η TREK έφευγε από τον κλασσικό, συντηρητικό και καθαρά αγωνιστικό σχεδιασμό που επέβαλε εδώ και χρόνια ο Lance για τις μηχανές μιας εταιρίας που παρήγαγε νίκες, τη μια πίσω από την άλλη. Όταν έχεις υπάρξει αθλητής, μερικές φορές βλέπεις πέρα από τις ωραίες καμπύλες μιας κυρίας και όταν θέλεις να δεσμευτείς, σίγουρα θέλεις την εμφάνιση, αλλά αξιολογείς την ποιότητα αλλά και τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας της συντρόφου σου. Και τελικά, όταν την βάζεις και στο σπίτι σου, η θεόλστατη ομορφιά της και μόνο δεν θα σας πάει και πολύ μακριά μαζί, αν έχει προβλήματα συμπεριφοράς... :-)

Ο Lance Arnstrong παρουσάζει το νέο Madone το καλοκαίρι του 2007  στα κεντρικά της TREKΠαρ'όλα αυτά, έστω και από μακριά, διαδικτυακά, υπήρξε μια σπίθα μεταξύ μας. Ήθελα να την γνωρίσω και από κοντά. Ποτέ και καμία σχέση δεν κράτησε μέσω διαδικτύου όμως, όσο και και να επιμένουν μερικοί τεχνολόγοι για τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών. Η επιθυμία μέρα με τη μέρα άρχισε να γίνεται μεγαλύτερη, ιδίως όταν κάποιοι άνθρωποι που τους έχω σε μεγάλη εκτίμηση γι'αυτά που έχουν προσφέρει στο παγκόσμιο ποδηλατικό γίγνεσθε, άρχισαν να την διεκδικούν. Οι φωτογραφίες με αυτούς να την αγγίζουν με έκαναν ανυπόμονο. Έπρεπε να μας δώσω μια ευκαιρία.

Στην έκθεση της Eurobike 2007 με το ποδήλατο του Alberto ContadorΤο τελειωτικό, συναισθηματικό χτύπημα, ήρθε τον Ιούλιο του 2007 όταν ένας μικρός Ισπανός φαινόνταν να κερδίζει την καρδιά της ενώ ο φόβος μου ήταν ότι όλος ο κόσμος θα ξυπνούσε και θα ήθελε και αυτός μετά τα καμώματα του Ισπανού. Ο μικρός Contador κερδίζει τον Γύρο της Γαλλίας πάνω σε μια Madone και όλος ο κόσμος μιλάει γι'αυτό. Έπρεπε να φύγω οπωσδήποτε για τη Γερμανία. Ήθελα μόνο μια στιγμή μαζί της, και μετά ας αποφάσιζε εκείνη. Δικαιούμουν μια ευκαιρία όμως.

Η επαφή από κοντά δεν συγκρίνεται με κανένα υπερ-διαδικτυακό τόπο, καμιά καλή φωτογραφία και καμία "καλή παρουσίαση". Όταν αγγίζεις αυτό που θέλεις τότε καταλαβαίνεις αν το θέλεις ή απλά ήταν ένα εγωιστικό καπρίτσιο στο οποίο έχουμε πέσει όλοι στο παρελθόν. Νάτο το κίνητρό μου. Το βρήκα για το 2008. Ήταν εκεί, λίγο κουρασμένη από τα χιλιάδες χιλιόμετρα και την ένταση στα βουνά της Γαλλίας, αλλά με μια αρχοντιά που μόνο οι νικήτριες μπορούν να σου μεταφέρουν. Μου ψυθίρισε απλά, "πάρε με  σπίτι"...

Τρείς μήνες μετά, έφτασε στο κατώφλι της πόρτας μου, προσεκτικά ντυμένη για να μην πάθει τίποτα κατά τη διάρκεια του μακρινού της ταξιδιού από την Αμερική. Ήταν μια κούκλα, ντυμένη στα μπλε.

Όπως είπα όμως και στην αρχή. Δεν ήθελα να δεσμευτώ 100% αν δεν την γνώριζα από κοντά, περνούσα χρόνο μαζί της, της εξηγούσα τις ανάγκες μου στις ανηφόρες, στις κατηφόρες, στα σπρίντ και στις ευθείες, στις στορφές και στο φρενάρισμα.

"Τεσταρισέ με, κάνε με ότι θες, ήρθα εδώ για να μείνω και καμία άλλη δεν θα σε πάρει από κοντά μου", είπε. Ανταποκρίθηκα αμέσως.

Αν το παλιό Madone έδινε την αίσθηση της σταθερότητας και στιβαρότητας, το νέο Madone δίνει την αίσθηση της Ferrari, η οποία είναι καρφωμένη στο έδαφος σε όποια ταχύτητα και αν βρίσκεσαι. Κατεβαίνεις, ανεβαίνεις ή στρίβεις.

90 χιλιοστά πλάτος για τη μεσαία τριβή του νέο MadoneΤα 90 χιλιοστά πλάτους στη μεσαία τριβή και η μεγαλύτερη διατομή του διαγώνιου σωλήνα, εκτός από ότι αφαιρούν τα περιττά βάρη μιας και δεν υπάρχουν τα ποτήρια και τα συναφή, το εννιαίο σύστημα προσδίδει μια στιβαρότητα που γίνεται αντιληπτή σε κάθε πεταλιά. Ιδίως στην ανηφόρα, το ποδήλατο όχι μόνο ακουλούθεί, αλλά "πιέζει" τον αναβάτη ζητώντας "κι άλλο". Τώρα καταλαβαίνω γιατί ο Alberto Contador εξαπέλυε τη μια επίθεση μετά την άλλη στα βουνό των Πυρηναίων τον περασμένο Ιούλιο. Το ποδήλατό του ζητούσε δράση και αυτός, άλλο που δεν ήθελε.

Κάθετος σωλήνας και seat mast για το νέο MadoneΕνώ πολύς λόγος γίνεται για την ακαμψία των πλαισίων και τη στιβαρότητά τους, πολλές φορές οι ποδηλάτες συγχέουν τη στιβαρότητα και την ακαμψία με την άνεση. Βέβαια δεν είχαν και άδικο μέχρι σήμερα γιατί για να πάρεις ακαμψία από το ποδήλατό σου, έπρεπε να πάρεις και "τη μέση σου στα χέρια". Οπότε, τι έμενε στον ποδηλάτη; Ακαμψία ή άνεση. Θα έπρεπε να διαλέξει ένα από τα δύο. Εδώ θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι στιβαρότητα και ακαψία ζητάμε στα μέρη του πλαισίου που δέχονται τις μεγαλύτερες πιέσεις, όπως στο μέρος της μεσαίας τριβής και το διαγώνιο σωλήνα. Γιατί πρέπει επειδή μια εταιρία κάνει το ποδήλατό της άκαμπτο σε αυτά τα μέρη, θα πρέπει να είναι το ίδιο και στον κάθετο σωλήνα όπου εκεί, αυτό που χρειάζομαι είναι περισσότερη άνεση και λιγότερη ακαμψία.

Πολύ μελέτη έπεσε από την TREK γύρω από αυτό που ονομάζουμε Vertical Compliance, δηλαδή τη δυνατότητα του κάθετου σωλήνα να απορροφά τους καραδασμούς και να αποσβαίνει τις δυνάμεις που ασκούνται κατά το έργο. Αυτές τις δυνάμεις που πάνε και χτυπάνε κατ' ευθείαν  στη μέση μας. Πολλές φορές, το πιάσιμο και ο πόνος της μέσης μας δεν προέρχεται πάντα από την αδυναμία του κορμιού μας αλλά από την "ανικανότητα" του κάθετου σωλήνα να μας προστατέψει από τους κραδασμούς. Ξέρετε τι είναι να κάνετε 3 ώρες ποδήλατο και κάθε ανωμαλία του εδάφους, ακόμα και η πιο μικρή να καταλήγει στη μέση και τους ώμους μας; Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα όπλα του νέου Madone κατά την προσωπική μου άποψη. Μου δίνει πλέον ένα εργαλείο που πργαματικά ξεπερνά τις ανάγκες μου από πλευράς στιβαρότητας αλλά μου δίνει την άνεση που θα έπαιρνα μόνο από ένα πιο "τουριστικό" ποδήλατο, όχι αγωνιστικό. Δηλαδή όλα σε ένα!

Μπροστά, το κούτελο της 1.5 ίντσας αναλαμβάνει το ίδιο έργο για το σύστημα οδήγησης. Σε κάθε στροφή που μπήκα, με ταχύτητα μέχρι και τα 65 χιλιόμετρα (πρέπει να γυρίσουμε στη δουλειά τη Δευτέρα) το ποδήλατο δεν κουνιόταν. Έκανε ακριβώς αυτό που του έλεγα να κάνει ενώ σε αυτό θα πρέπει να δώσουμε και credit στο καταπληκτιτό νέο πιρούνι X-Lite από την Bontrager . Είναι φοβερό το συναίσθημα της ασφάλειας που σου δίνει ένα τόσο αξιόπιστο μπροστινό σύστημα οδήγησης. Τώρα καταλαβαίνω τους οδηγούς στα λιμανάκια όταν "φτιάχνουν τα εργαλεία τους" για να τα "βάλουν στις στροφές". Δεν συμφωνώ με τον τρόπο που το κάνουν σε δημόσιο δρόμο, αλλά μπορώ να φσνταστώ την αδρεναλίνη τους.

Το νέο Madone 5.2 Pro από την TREKΒέβαια θα πρέπει να σας προειδοποιήσω ότι αυτά όλα μπορεί να είναι κι επικίνδυνα πράγματα. Ξέρετε τι είναι να έχετε ένα ποδήλατο που να σας ζητάει να το πηγαίνετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε στην ανηφόρα και στη συνέχεια να σας πιέζει να κατεβείτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε στην κατφόρα, ακόμα και στις κλειστές στροφές γιατί απλά κοκορεύεται ότι τα κάνει όλα; Μπορεί να πληγωθεί ο εγωισμός σας. Το έπαθα εγώ σας λέω. Μου έβγαλε την πίστη και μετά κάθονταν και αγνάντευε το πέλαγος λίγο υπεροπτικά, "μόνο τόσο μπορούσες αγάπη; Περίμενα κάτι παραπάνω..."

Madone's cockpitΓια το μπορστινό σύστημα επέλεξα λαιμό X-Lite αλουμινίου από την Bontrager. Ακόμα θέλω λίγο χρόνο πριν πειστώ 100% ότι μπορώ να περάσω σε ανθρακονημάτινο λαιμό. Βέβαια είχα τις ίδιες σκέψεις και για το τιμόνι, γιατί δεν μου αρέσουν οι ελαστικότητες που δημιουργεί το carbon εκεί. Πρέπει να ομολογήσω ότι το τιμόνι, Bontrager X-Lite Carbon, το έβαλα όντας πολύ σκεπτικός και με αμφιβολίες. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η Bontrager θα έφτιαχνε ένα τόσο άκαμπτο και άνετο τιμόνι παράλληλα. Τώρα έγινε το αγαπημένο μου και δεν ξαναπηγαίνω πίσω στο αλουμίνιο. Ίσως το ίδιο συμβεί και με το λαιμό, όταν θα έχω προσωπική άποψη θα σας ενημερώσω. Προς το παρόν αλουμίνιο.

Φέτος θα δοκιμάσω τη νέα Ultegra SL από τη Shimano. Πιο πολύ είμαι περίεργος να δω πως δουελεύει ο νέος δισκοβραχίονας της εταιρίας με το 34Χ50. Πέρσυ είχα 36Χ50 από τον αγαπημένο μου X-Lite (σύντομα θα ξαναγυρίσω σε αυτόν) και έμεινα κατενθουσιασμένος από τις επιλογές ταχυτήτων που είχα, πόσο με βοήθησαν να δουλέψω περισσότερες στροφές και να αποφύγω τα βαριά πατήματα που καταστρέφουν τα γόνατα στους ποδηλάτες σαν και του λόγου μας που δεν έχουμε τη δυνατότητα να γυμναζόμαστε 5 φορές την εβδομάδα και...εδώ που τα λέμε δεν είμαστε πλεόν 20 χρονών. Τώρα γι' αυτούς που επιμένουν ότι το 50 είναι ένα πάτημα το οποίο ίσως είναι ελαφρύ για αγωνιστικό επίπεδο, τουλάχιστον στο επίπεδο των χομπιστών/παλαιμάχων, να σας πω ότι όταν προετοιμαζόμουν για τα Δερβενοχώρια και την ατομική χρονομέτρηση, ο 50Χ36 ήταν ένα από τα όπλα που μου χάρισαν τη νίκη.

Προετοιμασία χρονομέτρου με το TTXΗ επιλογή των τροχών δεν ήταν κάτι δύσκολο για μένα. Τρέχω με τους Aelolus 6.5 από τον Απρίλιο του 2007. Προπονήσεις, αγώνες, την αίσθηση που σου δίνει η ακαμψία και η αεροδυναμική του τροχού δεν πιστεύω να μπορεί να περιγραφεί με λόγια, θα ήταν απλά άδικο για έναν τέτοιο τροχό. Βέβαια, ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα ενός τέτοιου ζευγαριού τροχών είναι ότι μετά από τέτοια χρήση, κάτι παραπάνω από 8 μήνες, δεν χρειάστηκε να τους κάνω ούτε μια φορά ακτινολόγηση και παραμένουν "καρφί" ίσιοι, όπως βγήκαν από το εργοστάσιο. Αυτό βέβαια δεν έρχεται σαν έκπληξη για μένα μετά από τέτοια έρευνα και τέτοιες επενδύσεις που κάνει η TREK, σαν μαμά εταιρία, πάνω στην Bontrager με σκοπό όχι μόνο να βγάζουν και αυτοί καλούς τροχούς, αλλά τους καλύτερους της αγοράς, όπως άλλωστε είναι και η φιλισοφία της TREK για όλα τα προϊόντα τους.  Ιδίως μετά από αυτά που είδα στη Γερμανία, στην έκθεση της Eurobike φέτος, και αυτά που έρχονται από την Bontrager, είμαι σίγουρος ότι η ZIPP θα έχει παρέα εκεί πάνω στην κορυφή πολύ σύντομα.

Μπορώ να εξηγώ για κάθε ένα ανταλλακτικό που επέλεξα για πολύ ακόμα, αλλά αυτό θα το κάνω κάποια άλλη στιγμή. Εδώ και τρείς εβδομάδες έχω μια νέα σχέση που μου δίνει ένα νέο κίνητρο (για τους γραμμαριοφάγους - 7.3 κιλών, χωρίς καμιά ιδιαίτερη μεταχείριση για χάσιμο βάρους) για την νέα χρονιά που μας έρχεται και αυτό με ενθουσιάζει.

Το ήξερα από την αρχή ότι κάτι θα υπήρχε μεταξύ μας, το αισθάνθηκα, αλλά δεν περίμενα ότι εκτός από την μοναδική της ομορφιά είχε και τόσα άλλα στοιχεία που δεν θα μου επιτρέψουν να κοιτάξω πλέον ακόμα και τη μεγαλύτερη ντίβα της Ευρωπαϊκής πασαρέλας, κούκλα που βρέθηκε από τα βουνά της Βόρειας Ισπανίας  στα μεγαλύτερα σαλόνια της Αμερικής.

Προχθές, μετά τη βόλτα, βγήκαμε οι δυό μας και απολαύσαμε το ηλιοβασίλεμα. Δεν χρειάζεται να πω τίποτε άλλο, νομίζω ότι είμαι ερωτευμένος...


Πατήστε στη φωτό για μεγέθυνση.
Προσοχή: Μην το επιχειρήσετε αν πάσχετε από καρδιακές παθήσεις

Να'στε όλοι καλά.
Θα σας δω στο δρόμο.

Admin

Χρήσιμα Links
Kατηγορία: Tech Stuff